The 3 Rooms of Melancholia (2004)

Deze gelaagde, poëtische documentaire geeft in drie hoofdstukken, als een muzikale triptiek, de fundamentele gevoelens en gemoedstoestanden weer die door oorlog worden opgeroepen zonder het geweld zelf in beeld te brengen.

Deze subtiele documentaire bestaat uit drie hoofdstukken, of kamers, als een muzikale triptiek. In elke kamer wordt de sfeer bepaald door één overheersende emotie. Met weinig woorden, maar met uitgesproken filmische middelen behandelt The 3 Rooms of Melancholia fundamentele emotionele en geestelijke toestanden.

In de eerste kamer (‘Verlangen’) volgen we een groep jongens, brave cadetten van een militaire school in Kronstadt. Deze kinderen, voornamelijk afkomstig uit disfunctionele families, zouden nergens anders willen zijn. Door simpelweg hun ochtendrituelen, de rigide schooldiscipline en hun interactie te observeren, krijgen we een idee van hun enorme eenzaamheid. Een van de jongens verschuift het verhaal naar de tweede kamer (‘Adem’), waar we deelgenoot worden van de uitzichtloze levens van de inwoners van het Tsjetsjeense Grozny.

De laatste kamer (‘Herinnering’) steekt de grens over naar buurrepubliek Ingoesjetië, waar de bevolking haar eigen tragedie uitvecht. Met een knap oog voor detail in de op super16 gedraaide beelden, een precieze timing en een geluidsband die originele geluiden vermengt met de muziek van of Sanna Salmenkallio, creëert regisseur Pirjo Honkasalo een gelaagde, poëtische film.