Fernsehfilme I
Ulrich Seidl maakte ook producties voor de Oostenrijkse televisie. In Die letzten Männer en Spass ohne Grenzen zoeken mannen huwelijkskandidates in Azië en gaat een vrouw volledig op in het Europa-park, het grootste attractiepark van Duitsland. De toon is tragikomisch.
Jagen ze dromen na? Of zijn ze, anders dan de meeste mensen, bereid om bijzonder hardnekkig te geloven in het ware geluk? En waar is dat geluk te vinden? In Die letzten Männer en en Spass ohne Grenzen komen doodgewone mensen voor de camera en praten over hun dromen, verwachtingen en frustraties.
Veel Europese mannen, blijkt, zijn op zoek naar vrouwen die nog passen in de traditionele rolverdeling tussen man en vrouw. Zo ook de Oostenrijke heren die Seidl voor de strak gekadreerde camera zet. Ze hopen via de catalogus hun ideale postorderbruid uit de Filipijnen of Thailand te vinden, hoe anders blijkt de werkelijkheid.
Je kunt ook de misschien niet zo vrolijke werkelijkheid naar je hand zetten door je onder te dompelen in de cultuur van het pretpark, onderdeel van wat in het Duits zo treffend ‘Unterhaltungsindustrie’ wordt genoemd.
Dat doet mevrouw Spohler-Claussen uit Hannover. Ze leidt Seidl en zijn crew door alle hoeken en gaten van het Europapark in Baden-Württemberg, het grootste attractiepark van Duitsland. Iedereen lacht constant, behalve de werknemers.
Tragikomische werkelijkheid
Voor zijn pijnlijk dwingend gestileerde documentaires en speelfilms – Seidl vindt het onderscheid eigenlijk niet ter zake – kreeg de filmmaker vaak het verwijt zijn protagonisten belachelijk te maken door ze, onwetend, in al hun kleinheid of bespottelijkheid te tonen.
In zijn films beziet Seidl de werkelijkheid zoals hij die waarneemt door de ogen van zijn personages. De toon van veel van zijn werk is hard, tragikomisch, maar zeker niet gevoelloos. Uiteindelijk maakt ook de filmer zelf deel uit van de werkelijkheid van de mensen in zijn films – mensen die de durf hebben hun verborgen verlangens en obsessies vorm te geven, hoe absurd dat ook mag lijken.
Ulrich Seidl also made productions for Austrian television. In Die letzten Männer and Spass ohne Grenzen, men look for potential brides in Asia, and a woman becomes completely immersed in the Europapark – the biggest amusement park in Germany. The tone is tragicomic.
Are they simply chasing their dreams? Or do they, unlike most people, have a particularly stubborn belief in true happiness? And where can this happiness be found? In Die letzten Männer and Spass ohne Grenzen, very ordinary people appear in front of Seidl’s camera to talk about their dreams, expectations, and frustrations.
It turns out that many European men are looking for a women who still fit into the traditional husband/wife role pattern. Men like the Austrians Seidl places within the rigidly defined frame of his camera. Men who hope to find an ideal mail-order bride from a catalogue of Filipino or Thai candidates – although it doesn’t turn out like that in reality.
You could perhaps make the best of a not-so-cheerful reality by immersing yourself in the culture of the amusement park – part of what in German is so aptly called the ‘Unterhaltungsindustrie’ (amusement industry).
Like Ms Spohler-Claussen from Hannover. She eagerly shows Seidl and his crew every nook and cranny of Baden-Württemberg’s Europapark – the biggest amusement park in Germany – where everyone wears a permanent smile, except for the employees.
Tragicomic reality
For his cringingly, forcibly stylised documentaries and fiction films – Seidl is not a fan of this distinction – the filmmaker has often been accused of mocking his protagonists by showing them, without their realising this, in all their smallness or ridiculousness.
In his films, Seidl views reality as he observes this through the eyes of his characters. The tone of much of his work is hard, tragicomic – but certainly not without feeling. Ultimately, the filmmaker himself makes up part of the reality of the protagonists of his films – people who have the daring to give concrete form to their hidden desires and obsessions, however absurd this may seem.
Yksityiskohdat
Lisää tapahtumia: Kt Amsterdam · Lisää: Elokuva, Kt Amsterdam



Kommentit
Ei vielä kommentteja. Ole ensimmäinen.