Fernsehfilme II

Name: Fernsehfilme II
Start: 2026-11-08T16:15:00+01:00
End: 2026-11-08T23:59:59+01:00
Location: Eye Filmmuseum, Cinema 3

Eye Filmmuseum

0 49

2026-11-08 16:15 liko 3 d. 16 val. IJpromenade 1, 1031 KT Amsterdam, Netherlands Deja, organizatorius kainos nenurodė

Ulrich Seidl maakte ook producties voor de Oostenrijkse televisie. In Bilder einer Ausstellung en Der Busenfreund duikt een typisch Seidl-‘personage’ op, René Rupnik, een man die zijn eigen leefsysteem heeft ingericht. Een zonderling wellicht voor de buitenwereld, voor Seidl een authentiek individu.

Compilatie van documentaires die Ulrich Seidl in de jaren negentig– in typische Seidl-stijl – voor de televisie draaide en waarin ‘de gewone man’ aan het woord komt. Maar is die gewone Oostenrijker wel zo gewoon?

In Bilder Einer Ausstellung (1996) praten tentoonstellingsbezoekers onbekommerd over hun verhouding tot de moderne en hedendaagse kunst, de toon wijkt radicaal af van het door de kunstwereld gehanteerde, ondoordringbare en vaak hilarische jargon (‘international art speak’). Seidl is vooral geïnteresseerd in de emotionele betekenis van kunst voor de ‘leek’.

Der Busenfreund (1997) lijkt een van de meest absurdistische films uit Seidls repertoire. Voor de camera verschijnt de wiskundeleraar René Rupnik (voor het eerst te zien in Bilder Einer Ausstellung) die vrijuit praat over zijn fascinatie voor de Weense actrice Senta Berger en zijn obsessies met grote boezems, Rupniks bezitterige moeder speelt een niet onbelangrijke rol in het verhaal.

Ulrich Seidl also made programmes for Austrian television. Bilder einer Ausstellung and Der Busenfreund feature a typical Seidl ‘character’: René Rupnik, a man who has set up his own unique system for living. An eccentric to the outside world perhaps, but for Seidl an authentic individual.

Compilation of documentaries made by Ulrich Seidl for television – in the unique Seidl style – in the nineties, where ‘ordinary men’ get to speak. But is the ‘ordinary Austrian’ really all that ordinary?

In Bilder Einer Ausstellung (1996), visitors to an exhibition talk candidly about their relationship to modern and contemporary art; the tone is radically different from the impenetrable and often hilarious jargon used by the art world (‘international art speak’). Seidl is interested mainly in the emotional significance of art to the ‘lay person’.

Der Busenfreund (1997) seems like one of the most absurd films in Seidl’s repertoire. We meet maths teacher René Rupnik (who previously appeared in Bilder Einer Ausstellung), who talks freely about his fascination with Viennese actress Senta Berger, and his obsession with big breasts; Rupnik’s possessive mother plays a not insignificant role in the story.